Voor altijd

Vijftien jaar na het overlijden van Neeltje overleed Herman.  Natuurlijk had hij sindsdien zijn leven geleefd, voor zijn kinderen en voor zichzelf. Niemand zou zeggen dat hij als kasplantje was overgebleven, na het plotselinge overlijden van Neeltje. Iedereen wist ook...

Come on, Baby Light My Fire….

zei mijn man Rick plotseling tijdens een strandwandeling jaren geleden. “Hoe bedoel je?” was mijn verbaasde antwoord. Hij rookte al jaren niet meer… “Nu weet ik het, Light My Fire, dat moet je op mijn uitvaart spelen, op het moment dat ik de oven in ga” Ik...

Mama……en ik

Het afscheid van Annette was sprookjesachtig. De ‘poortwachters’ Chris, Jyoti, Bas en Johan stonden naast Annette en gaven het licht en de warmte van Annette door aan alle aanwezigen. Langzaam doofden de lampen in de zaal en ontstond er een zee van licht rondom...

Wat een kanjer, die Henk ….

Ik zat laatst met onze uitvaartbegeleidster, Hortense, in het informatiecentrum toen een scootmobiel voor de deur stopte. Wij keken verbaasd op, toen een jonge man het centrum binnen stapte. Jong en scootmobiel is meestal geen goede combinatie. Hij stelde zich voor...

Een Sprookjesafscheid – juli 2020

Afscheid van een jonge moeder. Isa was peuterjuf. Ze had twee dochtertjes, Bloem en Vlinder. Veel te vroeg moest ze haar leven loslaten. Isa wilde een bescheiden afscheidsviering met de kinderen in de hoofdrol. Ik opperde om de grote-mensen-praat bij het...

Column: Het laatste tuintje van Clasien

Het laatste tuintje van Clasien Ik zag Clasien voor het eerst op een foto. Haar man Willem liet mij die enkele weken voor haar overlijden zien. Ik was geroerd. Ik zag een sprookjeswezen tussen reusachtige bloemen in een haast onwerkelijk licht. De foto was...

Pin It on Pinterest