Gijsje Teunissen over haar belevenissen in de uitvaart.

Iedere eerste zaterdag van de maand schrijft Gijsje Teunissen van Charon Uitvaart een column in de Alkmaarsche Courant. Deze column wordt altijd met toestemming van de familie gepubliceerd. In de columns laat zij zien dat alles kan en niets moet. Het is belangrijk dat families alle mogelijkheden die er in uitvaartland zijn kennen om te kunnen kiezen.

Gijsje heeft ook een boek geschreven gebaseerd op deze columns.

Voor altijd

Voor altijd

Vijftien jaar na het overlijden van Neeltje overleed Herman. 

Natuurlijk had hij sindsdien zijn leven geleefd, voor zijn kinderen en voor zichzelf. Niemand zou zeggen dat hij als kasplantje was overgebleven, na het plotselinge overlijden van Neeltje. Iedereen wist ook hoe intens hij nog steeds van Neeltje hield. 

Er ging geen dag voorbij, dat hij het kaarsje bij haar foto en haar laatste handgeschreven briefje aanstak. Op Neeltjes verjaardag was er altijd een groot feest. Op haar sterfdag verzamelden zich vrienden en familie rondom haar graf om herinneringen aan haar op te halen en op Neeltje’s leven te toosten. Kerstavond was intiemer. Dan kwamen alleen Herman en zijn dochters bij het graf om daar met warme glühwein terug te denken aan al die kerstavonden samen.  Lees meer…

Come on, Baby Light My Fire….

Come on, Baby Light My Fire….

zei mijn man Rick plotseling tijdens een strandwandeling jaren geleden.
“Hoe bedoel je?” was mijn verbaasde antwoord.
Hij rookte al jaren niet meer…
“Nu weet ik het, Light My Fire, dat moet je op mijn uitvaart spelen, op het moment dat ik de oven in ga” Lees meer…

Mama……en ik

Mama……en ik

Het afscheid van Annette was sprookjesachtig.

De ‘poortwachters’ Chris, Jyoti, Bas en Johan stonden naast Annette en gaven het licht en de warmte van Annette door aan alle aanwezigen. Langzaam doofden de lampen in de zaal en ontstond er een zee van licht rondom Annette. In haar dood was Annette’s sprookje tot leven gekomen. Het leek wel of Annette zelf een warme gloed uitstraalde, alsof zij ons allen voor de laatste keer wilde verwarmen en haar licht aan ons wilde doorgeven. In het donker vertelde ik het sprookje van ‘De koningin van Warmte en Licht’. De warme deken van liefde drapeerde zich zachtjes om de vriendengroep. Lees meer…

Pin It on Pinterest